ದಡಗಳೆರೆಡು ಹೋಳಾಗಿ

ಬಡಿಬಡಿಸುವ ಬರುಡಿಯಾಗಿ

ನಿಂತವಳೇ ನೀಲಗಣ್ಣಿನ ನೀಲಾಂಬರಿ

ಒಂದಗಣ್ಣು ಚಂದ್ರನಾಗಿ

ಮತ್ತೊಂದು ತುಂಡಾಗಿ

ಬಿಕ್ಕವಳೇ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕನಕಾಂಬರಿ..

ಎಷ್ಟೊಂದು ಮೊಗ್ಗೆಲ್ಲಾ  ಕಾಸು ಕೊಟ್ಟರೂ

ಅರಳಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲಿಂದ ಕದ್ದು ತಂದ್ಲೋ ನಗುವನ್ನ..

 ಚಾಚಿಣಿಕಿ ತಲೆಗೂದಲ ಚಾಚಿದರೂ ನಯವಿಲ್ಲಾ

ಎಷ್ಟಂತ ಜೋಡಿಸಬೇಕು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನ..

ಲಂಗದ ಮ್ಯಾಲಾ ನೀಲು ಗರಿಯ ಸೆರಗ

ಸೆರಗಲ್ಲ ಮೋಡದ ಹಂದರ..

ನವಿಲಿನ ಗರಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹಾಕ್ಯಾರೋ ಮಿನುಗ

ಮಿಂಚುಳ್ಳಿ ಮೋಹಕ ಬೆದರ..

ತಲೆಬಾಗಿಲಕೆ ಒರಗಿ ನಿಂತರ ತುಸು ತಂಗಾಳಿ

ಎದುರು ಬಂದು ಹೇಳಿದಂಗೆ   ಊರಿನ ಸಮಾಚಾರ

ಊಸರವಳ್ಳಿ ಜಾತಿಯವಳಿಗೆ ದೇವರಿಟ್ಟ ಚೆಂದವ

ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಅಂದ ಚಂದದ ಆಡಂಬರ

ಇವಳಿದ್ರೇ ಮಳೆಯಂತೆ.. ನಕ್ಕಿದರೆ ಬೆಳೆಯಂತೆ

ವರ ಕೊಟ್ಟಂಗೆ ಮಾಡ್ಯಾಳೋ ಮಾಯ

ಊರಿಗಿಲ್ಲದ ಸೊಬಗ ಕಿರುಬೆರಳಲ್ಲೇ ಆಡಿಸಿ

ಹುಂಬ ಆಸೆಗಳ ವಶ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಳೋ ಛಾಯ..

 ರಾಘವೇಂದ್ರ. ಕೆ